۱۳۹۰ بهمن ۱۹, چهارشنبه

«باغ مارشال»



«بشر موجود عجیبی است؛تا وقتی که به آرزوهایش نرسیده خوشبختی اش را 
در رسیدن به خواسته هایش می داند،اما زمانی که به آن چه نمی خواهد می رسد 
سعادت را در چیزهایی که هنوز به آن نرسیده
 و یا توانایی تصاحبش را ندارد،می پندارد.»


باغ مارشال/حسن کریم پور/جلد دوم

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

«بدنی که زندگی می‌کند، روحی که می‌میرد.»

   « بدنی که زندگی می ‌ کند، روحی که می ‌ میرد.» اکنون که می نویسم، انگار در این بیست روز گذشته بیست سال پیرتر شده‌ام. در این روزهای دور از ...