برکاشت اول
اگر جایی نوشتی گفتی یا فکر کردی که دنیای امروز پر از نفرت است،
بدان که دنیای امروز پر از حقّه است، و تو قربانی آن حقّه.
اگر جایی دیدی شنیدی یا خواندی که علم بهتر از ثروت است،
بدان که جهان امروز پر از ناپایداری است و وزنهٔ تعادل متغیر.
که آنچه امروزه جهان می نامی، از یک سو به سیر پیشرفت انسان می بالی و در سویی دیگر از لکۀ های تاریکش می نالی
ماحصل تمایل سلطه گرایانۀ بشر بر طبیعتی ست که بخشی از کلّ او، که خود اوست.
دستاورد رویکردی ناسازگار با آنچه که ساختار هستی را پابرجا نگه داشته است.
برکاشت دوم
و آنگاه که انسانی را رنجاندی، همۀ انسان ها را رنجاندی
آنگاه که حیوانی را آزردی، همۀ حیوانات را آزردی
آن شاخه رُز نگون بخت که حال در گلدان معشوقه ات رخ می نمایاند
آگاه باش که زندگی را وداع گفته است و بزودی جان می سپارد.
برکاشت سوم
کنارم بنشین، کتاب تاریخ تمدن بشر را باز کن
نشانم ده آن فصلهای شکوفایی علم را، آن عصرهای فروپاشی قدرت را
نشانم ده آن نقطۀ عطف داستان حضور انسان را تا باور کنم که می توان اینگونه باشد که نیست
پاک کن اشکهایم را تا آرام بگیرم بر خاک زمینی که زادگاه مهربانمانست و ما فرزندان ناخلفش.
__________
