۱۳۹۱ اسفند ۲۴, پنجشنبه

هنوز..



اگرچه سالیان سال
چراغِ خانه تاریک است
اگرچه مکتبِ حاکم بر این شهر
همیشه سازگاریست،
ولی من خوب می دانم
که در کنجِ اتاقِ خانه های ما
غباری از امید و آرزو پیداست
ولی من خوب می دانم
هنوز هم پای هر قصه
صدای کودکی هست که پرسد
«بعدش؟»
هنوز هم پایِ بیداری
سحر هست
با سکوتِ سردش.

نهم اسفند نودویک/آلمان

در هیچ نظری موجود نیست:
اشتراک در: پست‌ها (Atom)

«بدنی که زندگی می‌کند، روحی که می‌میرد.»

   « بدنی که زندگی می ‌ کند، روحی که می ‌ میرد.» اکنون که می نویسم، انگار در این بیست روز گذشته بیست سال پیرتر شده‌ام. در این روزهای دور از ...

  • می خواهمت هرگز
    میخواهمت هرگز،می بینمت هر جا در یک شب سرد زمستانی تو را می بوسمت درجا. می دانمت هر دم، دم زد به این دردم در یک سحرگاه سکوت و غرق مه ...
  • سیگار!
    منم سیگار و می سوزم،تو دستای ظریف تو تو که خاکسترم کردی،منم تنها حریف تو منی که عاشقت بودم،رو لب های تو تب کردم برایِ بودنِ با تو،چه...
  • دوست داشتن:حسِ فراتر بودن
    عشق نمی تواند منطقی باشد.عشق و منطق اگر متضاد هم نباشند،همراه نیز نمی توانند باشند.عشق حالت ِ اغراق آمیز احساسات است. کسی که عاشق است احسا...