"دیگران"

«عکس از صفحۀ Unclear Morals»

-«آیا تصمیمات ما همیشه تنها ناشی از افکار و ارادۀ خودمان هستند؟»
-«بستگی دارد. اما من ترجیح می دهم این نظریه را رد کنم.»
-«دلیل؟»
-«خیلی ساده است!ما انسان ها به طور مداوم درحال ارتباط با جهان اطراف خود هستیم.همانگونه که ما قادریم از اطرفیانمان برای خود ذهنیت و تصویر مشخصی ایجاد کنیم،شخصیت ما نیز توسط "دیگران" به تصاویر مختلف تعبیر می شود.یعنی می خواهم بگویم تصویری که ما از خود واقعی مان داریم با تصویری که "دیگران" از ما برای خود می سازند،متفاوت است.»
-«اما خیلی آدم ها را می توان به آسانی شناخت.برای مثال کسی که اکثر اوقات دروغ می گوید در بین "دیگران" به دروغگو معروف می شود و اعتماد آن ها را از دست می دهد.دروغ گویی در اینجا صفتی است که از سوی یک جمع به او اطلاق داده می شود.»
-«دقت کن! این که صفتی به کسی تعلق می گیرد تنها یک بُعد ماجراست.اما این طور نیست که همۀ انسان ها مجموعه ای از تعدادی صفت خوب و همچنین تعدادی صفت زشت هستند که روی هم رفته یک شخصیت را تشکیل می دهند؟ آن کس که دروغ می گوید شاید فقط در برابر جمع خاصی دروغ می گوید یا در شرایطی دروغ می گوید که می خواهد از رساندن زیان به کسی جلوگیری کند.هرچند که این تعریف نباید به عنوان یک توجیه طلقی شود اما واقعیت این است که برای تعریف شخصیت یک انسان باید او را در شرایط متفاوت تجربه کرد.»
-«اما چگونه می تواند برداشت ما از رفتار دیگران روی افکار و ارادۀ ما تاثیرگذار باشد؟»
-«انسان ها موجودات تاثیرگذار و در عین حال تاثیرپذیری هستند.وقتی کتابی می خوانی یا به آهنگی گوش می دهی همزمان تحت تاثیر اثری قرار می گیری که توسط انسان دیگری خلق شده است.بدین گونه است که واژه ها قدرت پیدا می کنند و نه تنها یک نفر بلکه یک ملت و چه بسا کل دنیا را می توانند تغییر دهند.»
-«حال درنظر بگیریم که افکار ما تحت تاثیر جهان اطراف ماست.این دلیل برآن نمی شود که اراده را هم به پای این حساب گذاشت.قدرت ارادۀ هر فرد در دستان خود اوست.چه بسا که می تواند -تاکید می کنم:می تواند- نیز بازیچۀ دست "دیگران" شود..»
-«"دیگران".همۀ چیزهایی که گفتم را فراموش کن و به جایش سعی کن کمتر از واژۀ "دیگران" استفاده کنی.»
-«متوجه نمی شوم.یعنی جهان اطراف ما یا همین "دیگران" می توانند در تصمیم گیری های ما دخالت داشته باشند بدون این که مکالمه و مشورتی در میان باشد؟»
-«آن ها نمی توانند دخالتی داشته باشند چون از افکار درونی ما آگاه نیستند.اما می توانند دخالت داده شوند.این ما هستیم که دیگران را در زندگی خود جای می دهیم و برایشان حد و میزان تعیین می کنیم.اگر روزی از تصمیمی منصرف شدی تنها برای این که از عواقبش و سرزنش توسط دیگران ترس داشتی،بدان "دیگران" در زندگی تو نقش زیادی بازی می کنند.این چنین است که لحظه ای به خود می آیی و در می یابی که به هیچ یک از اهدافت نرسیده ای تنها بخاطر اینکه "حرف مردم" همیشه مانع اراده و انگیزۀ تو بوده است.
آیا تصمیمات ما همیشه تنها ناشی از افکار و ارادۀ خودمان هستند؟ خیر.
تا کی" "دیگران" -یا به قول خودمان- "مردم " نگاهمان می کنند،مبادا دست از پا خطا کنیم!"؟»


سینا توکلی/سیزده فروردین نود و دو