 |
| "تهرانم آرزوست.." |
و از همهمۀ مرغان دریایی
نوشتم «وقتی ساحل باشد
هرکسی بازخواهد گشت.»
نوشتم از امید،
از اینکه چراغ خانه
افطار می کند خاموشی را
و «تا امید هست،زندگی باید کرد»
نوشتم و زیادی شدند نوشته هایی
که تنها بوی خوشبختی می دادند.
دریغ از این که
واژگان فهم دارند،شعور دارند
حس می کنند!
پاک می کنم و از نو می نویسم؛
قانون اول :
آسمان همیشه آبی نیست.
سینا توکلی / تیر نود و دو / آلمان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر