تو «میدانِ آزادی» هستیو من صدایِ مسافرکشانی
که در حوالیِ تو
ساربانِ سرگردانند.
تو «برج میلادِ» منی،
غرور یک شهر!
از هرجا که می نگرم
تماشایی می شوی.
تو «سعدآبادِ» منی!
نه فقط من،
همۀ مردانِ تاریخ
عاشقت بوده اند.
تو «طهرانِ» منی!
از لابه لایِ خیابان هایِ شلوغت
جریان می گیرد زندگی؛
و عشق همان جویباری است
که از «خیابان ولیعصر» می گذرد..
سینا توکلی
دوم/آبان/نود و یک
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر